Green logistics and supply chain management in Türkiye: A systematic literature review, policy gap analysis and a green logistics readiness matrix
Author :
Abstract
Türkiye’de yeşil lojistik ve yeşil tedarik zinciri yönetiminin mevcut durumu, PRISMA 2020 protokolüne dayalı sistematik bir literatür taraması ve politika boşluğu analizi çerçevesinde incelenmiştir. Literatürdeki kavramsal gelişmeler ile operasyonel uygulamalar; Avrupa Yeşil Mutabakatı ve Sınırda Karbon Düzenleme Mekanizması (SKDM) gibi uluslararası iklim yönetişimi araçlarının yarattığı kurumsal baskılar ekseninde sentezlenmiştir. Sentezlenen veriler, karbon temelli ticaret kısıtlarının düzenleyici ve piyasa baskılarını artırdığını; ancak Türkiye’nin yeşil lojistik dönüşümünün düzenleyici uyum, altyapı kapasitesi, emisyon ölçüm hazırlığı (Kapsam 1-2-3) ve teknoloji destekli şeffaflık açılarından heterojen bir yapı sergilediğini göstermektedir. Bu asimetrik yapıyı çözümlemek amacıyla, ulusal hazırlık düzeyini beş stratejik boyutta ve üç olgunluk seviyesinde (düşük, orta, yüksek) sınıflandıran kavramsal bir Yeşil Lojistik Hazırlık Matrisi geliştirilmiştir. Somut sektörel verilerle desteklenen bu matris, politika yapıcılar ve lojistik hizmet sağlayıcılar için analitik bir teşhis aracı olarak kurgulanmış; böylece karbon kısıtlarına maruz kalan ve ihracata dayalı diğer gelişmekte olan ekonomiler için de uyarlanabilir, bütünleşik bir değerlendirme altyapısı sunulmuştur.
Keywords
Abstract
The current state of green logistics and green supply chain management in Türkiye is examined through a systematic literature review based on the PRISMA 2020 protocol, integrated with a policy gap analysis. Conceptual developments and operational practices are synthesized around the institutional pressures generated by international climate governance, specifically the European Green Deal and the CBAM (CBAM). The synthesis reveals that while carbon-related trade constraints intensify regulatory and market pressures, Türkiye’s green logistics transition exhibits a heterogeneous structure regarding regulatory alignment, infrastructure capacity, emissions measurement readiness (Scope 1-2-3), and technology enabled transparency. To address this structural asymmetry, a conceptual Green Logistics Readiness Matrix is developed, classifying national preparedness across five strategic dimensions into low, moderate, and high maturity levels. By grounding theoretical dimensions in concrete sectoral applications, the matrix functions as an analytical diagnostic tool for policymakers and logistics service providers. Ultimately, an adaptable, integrated evaluation framework is provided for other export oriented emerging economies exposed to tightening carbon regulations.
