Küresel İklim Değişikliğinin Tarımsal İstihdam Üzerindeki Etkisi: Türkiye için ARDL Sınır Testi Yaklaşımı
Author :
Abstract
Küresel ısınma ve iklim değişikliği çağımızın en büyük problemlerinden biri olup tarımsal istihdamı değiştirebilme gücü bulunmaktadır. Türkiye iklim değişikliğinin etkilerine karşı hassas yapıda olmakla birlikte gelecek dönemde risk unsurlarının daha da artacağı beklenmektedir. Bu önemden hareketle çalışmanın temel amacı Türkiye için 1970 – 2024 yılları arasında iklim değişikliği ile tarımsal istihdam arasındaki etkileşimlerin incelenerek politika önerilerinde bulunmaktır. Çalışmada metodoloji olarak ARDL ve ECM yöntemlerinin aşamaları takip edilmiştir. Çalışmada 1970 – 2024 dönemine ilişkin iklimsel ve bağımsız değişkenler olarak maksimum ortalama sıcaklık, minimum ortalama sıcaklık ve yağış verileri kullanılmıştır. Tarımsal istihdam çalışmanın bağımlı değişkenidir. Analiz sonuçlarına göre uzun dönemde maksimum ortalama sıcaklıklardaki artışların tarımsal istihdamı azalttığı tespit edilmiştir. Uzun dönemde minimum ortalama sıcaklıklar ile tarımsal istihdam arasındaki ilişkinin yönü pozitif yapıdadır. Toplam etkiler dikkate alındığında maksimum ortalama sıcaklıktaki artışların tarımsal istihdam üzerinde yarattığı olumsuz etkilerin daha fazla olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Yağış değişkeninin ise tarımsal istihdam üzerinde anlamlı bir etkisi bulunmamaktadır. Türkiye için iklim değişikliğinin tarımsal istihdam üzerindeki etkileşimleri tek boyutlu yapıda değildir. Bu etkileşim içerisinde yapısal sorunlar, adaptasyon gücü ve coğrafi konum anahtar role sahiptir. Türkiye’nin tarımsal istihdamı üzerinde iklim değişikliğinin yarattığı etkiler dikkate alınarak çalışmada bulunan politika önerilerinin uygulanması istihdamın sürdürülebilirliğine katkı sağlayacaktır.
Keywords
Abstract
One of the most significant problems of our day is climate change and global warming, which can alter agricultural employment. The study's primary goal is to investigate how climate change and agricultural employment in Türkiye interacted between 1970 and 2024 and to offer policy recommendations. The stages of the ARDL and ECM methodologies were used as an approach for the investigation. As climatic and independent factors, the study used data on precipitation, maximum and minimum average temperatures, and the years 1970–2024. Based on the findings of the investigation, it was concluded that long-term increases in the maximum average temperature result in a decrease in agricultural employment. In the long run, there is a positive correlation between minimum average temperatures and agricultural employment. It is determined that rises in the maximum average temperature have a higher detrimental impact on agricultural employment when the overall effects are considered. The precipitation variable has no significant impact on agriculture employment. Structural problems, adaptability, and geographic location play a key role in this interaction. The implementation of the policy suggestions in the study will enhance the sustainability of agricultural employment in Türkiye, considering the impacts of climate change.
